කම්මැලිකමට පාඩමක්..

මගේ තියෙන නරක පුරුද්දක් තමයි මොකක් හරි දෙයක් කරන්න අන්තිම මොහොත වෙනකන් ඉන්නවා.. ඕකෙන් මට වෙච්ච පාඩුවක් තමයි දැන් මේ කියන්න යන්නේ


 අපිට exam ඉවර වුනා ගිය සතියේ.. කාලෙකට පස්සෙ ගෙදරත් ගියා.. බොහොම සතුටින් නිකරුනේ කාලය ගෙවලා දැම්මා.. අද තමයි අපේ viva එක තිබුනේ .. මම project එක කලින් කරල තිබුනෙත් බාගෙට.. ඉඳලා ඉඳලා ඊයේ තමයි ඒක open කරලා බැලුවේ.. අපොයි දෙයියනේ නවත්තපු තැනවත් මතක නැහැ.. කොහොම හරි හවස් වෙද්දි ටිකක් අත පත ගාල තමයි වැඩෙ අල්ලගත්තෙ.. ඔන්න ඉතින් දැන් වැඩේ කරන් යනවා.. රෑ 11ටත් කිට්ටුයි.. තව ගොඩක් තියෙනවා.. හැබැයි උදේම නැගිට්ටොත් ගොඩ දාගන්න පුලුවන් කියල දන්නවා.. මොකද viva එක තියෙන්නේ උදේ 10.00ට.. alarm එක තිබ්බා 1.30ට නැගිටිනවා කියලා නිදගත්තා..


ලස්සන හීන ටිකකුත් දැකලා ඇස් ඇරලා බලද්දි එලිය වැටිලා..  බොක්ක කූල් වුනා.. මොකෙන් පටන් ගන්නද කියල හිත ගන්න බැහැ.. යාලුවෙක්ට කරලා කොහොම හරි ඊයේ කරපු coding වල වැඩ නොකරන දෙක තුනක් හදල  report එක ලියන්න පටන් ගත්තා.. ඇත්තම කියනවනම් ගිය අවුරුද්දේ report එකකින් copy කිරීමක්. . කොහොම හරි 9.15ට විතර විශෙෂ යාලුවෙක් call කරලා අහනවා () viva එක කීයටද කියලා.. මම කිව්වා 10ට කියලා.. එතකොට එයා කියනවා  පොඩ්ඩක් check කරන්න කියලා.. මම ආපහු  schedule එක බලද්දි මෙන්න බොලේ අපිට තියෙන්නේ 9ට..  මට තරු විසික් වුනා.. මූන හේදුවෙත් නැහැ අහුවුනු ඇඳුමක් දාගත්තා ගියා.. යන ගමන් යාලුවන්ට call කරා කවුරුත්  answer කරන්නේ නැහැ.. යන්තම් බහින්න ලo වෙද්දි එක්කෙනෙක් answer කරා.. බැලින්නන් එයාලත් හිතලා තියෙන්නේ 10ට කියල.. තවම report එකේ print out ගන්නව මටත් එන්න කියලා... ලොකේ තියෙන slowම machine තිබුනෙ එ communication එකෙයි කියල මට එවෙලෙ හිතුනේ.. ඊට පස්සේ මිස්ට කියලා කොහොම හරි ශේප් කරන් ඊටත් පැයකට විතර පස්සේ අපිව ඇතුලට ගත්තා.... ලකුණු නම් අඩුයි.. එත් ඒ වෙලාවේ හැටියට සැහීමකට පත් වෙන්න පුලුවන්..